De Herberg

De Herberg
De mens is als een herberg.
Elke dag staan er nieuwe gasten op de stoep:
blijdschap, woede, angst, schaamte, jaloezie, verdriet.
Ze kloppen allemaal aan, soms ongevraagd,
soms ongewenst.
Verwelkom ze toch en bied ze een gastvrij onthaal.
Zelfs wanneer een sombere menigte je huis betreedt
en je kamers overhoop haalt.
Misschien maken ze ruimte
voor iets nieuws dat wil binnenkomen.
Beschouw iedere bezoeker als een gids.
Want elke emotie, elke gedachte
draagt een boodschap
uit een wereld die je nog niet kent.
Vrije vertaling van het bekende gedicht “De Herberg” (The Guest House) van Rumi.
Ik vind dit een prachtig gedicht met een diepe betekenis.
Het verwijst naar de gedachten die ons dagelijks bezighouden,
waarbij Rumi ons uitnodigt om:
- Gedachten niet te bestrijden
Gedachten komen op zoals gasten die aan de deur staan. - Innerlijke ervaringen toe te laten
In plaats van ze weg te duwen, zegt het gedicht:
Ontvang ze. Luister naar wat ze willen vertellen. - Niet te oordelen
Gedachten zijn niet ‘goed’ of ‘slecht’, maar boodschappers.
Angst kan je willen beschermen.
Verdriet kan wijzen op liefde.
Kwetsbaarheid kan ruimte maken voor groei. - Mens-zijn te zien als een voortdurende stroom
Net als in een herberg komen gedachten en gevoelens binnen
en vertrekken ze weer.
Geen enkele blijft voorgoed.
Deze oefening nodigt je uit om met mindfulness en compassie om te gaan
met alle ongenodigde en ongewenste gasten die in jou bezighouden.
Niet door ze te bestrijden, maar door ze te ontmoeten met zachtheid en ruimte.
